افراد کمشنوا و ناشنوا در شرایط بحران، بهدلیل محدودیت در دریافت هشدارهای صوتی و ارتباط کلامی، نیازمند آمادگی قبلی، همراهی، حمایت و توجه ویژه هستند. ازاینرو، پیشگیری، برنامهریزی و آمادهسازی پیش از وقوع بحران، نقش بسیار مهمی در کاهش آسیب و افزایش امنیت آنان دارد.
پیشگیری و آمادگی پیش از بحران:
مسیرهای امن خانه، محل کار و پناهگاه از قبل شناسایی و تمرین شود.وسایل ضروری مانند سمعک، باتری یدک، تلفن همراه، شارژر و چراغقوه در جای مشخص و ثابت قرار گیرد.
در صورت امکان، روشهای هشدار غیرصوتی مانند لرزش گوشی، چراغ چشمکزن یا پیام متنی از قبل آماده شود.
شماره تماسهای ضروری روی گوشی یا بهصورت نوشتاری و در دسترس باشد.
اگر فرد از سمعک یا وسایل کمکشنوایی استفاده میکند، یک نمونه یدکی یا باتری اضافه در کیف اضطراری نگهداری شود.محیط خانه تا حد امکان امن، بدون مانع و آماده خروج سریع باشد.
یک نفر از اعضای خانواده یا اطرافیان بهعنوان همراه اصلی مشخص شود تا در شرایط اضطراری مسئول اطلاعرسانی و هدایت او باشد.اگر فرد زبان اشاره میداند، هماهنگی قبلی برای ارتباط سریعتر در شرایط بحران انجام شود.
اقدامات هنگام حمله هوایی یا انفجار:
پیش از هر چیز، فرد کمشنوا یا ناشنوا باید بهوسیله لمس آرام، اشاره، چراغ یا پیام فوری از خطر آگاه شود.
در صورت امکان، با اشاره واضح و بدون شتاب، او را به امنترین نقطه منتقل کنید.برای همراهی، در صورت نیاز بازوی خود را در اختیار فرد قرار دهید یا مسیر را با اشاره و حرکات روشن نشان دهید.
اگر فرد قادر به خواندن لب است، روبهروی او بایستید و واضح صحبت کنید، اما تنها به گفتار اکتفا نکنید.از شلوغی، نور شدید، و هر عامل حواسپرتکن در مسیر خروج تا حد امکان پرهیز شود.
در صورت شنیدن انفجار یا آژیر، فرد را سریع به محل امن، دور از شیشهها، پنجرهها و اشیای سقوطکننده هدایت کنید.اگر فرد وسایل ضروری مانند سمعک، تلفن همراه یا دارو دارد، آنها را همراه او نگه دارید.آرامش روانی این افراد بسیار مهم است؛ با اشاره مطمئن، آرامش و تماس چشمی، آنان را همراهی کنید.
پس از حادثه:
اگر فرد تنهاست، پیش از ترک محل، اطمینان حاصل کنید که در کنار فردی مسئول و آگاه قرار گرفته است.در صورت بروز آسیب، سرگیجه، ترس شدید، جراحت یا نیاز به ارتباط فوری، از روشهای نوشتاری، اشارهای یا ترجمهگر کمک بگیرید.
برای افراد کمشنوا، در صورت امکان پیام متنی، نور هشدار یا علامت دیداری استفاده شود.
پس از حادثه، مسیر خروج و محل استقرار باید دوباره بررسی شود تا خطرات احتمالی برطرف گردد.
یادآوری مهم: در شرایط بحران، کمشنوایان و ناشنوایان بیش از هر چیز به آمادگی قبلی، اطلاعرسانی دیداری، همراهی انسانی و ارتباط روشن نیاز دارند. پیشگیری درست و حمایت بهموقع، میتواند تفاوتی بزرگ در حفظ جان و آرامش آنان ایجاد کند.