در لحظات پر از اضطرابِ پس از انفجار، تمایل غریزی ما «بیرون کشیدن سریع مصدوم» است؛ اما به یاد داشته باشید: اگر مصدوم در خطر فوری (مثل آتشسوزی یا ریزش حتمی سقف) نیست، هرگز او را جابهجا نکنید. در انفجارها، ضربات موجی یا برخورد اشیاء میتواند باعث شکستگیهای پنهان در مهرههای گردن و کمر شود که با یک حرکتِ اشتباه، منجر به قطع نخاع میگردد.۱. فرض را بر «آسیب گردنی» بگذارید: همیشه تصور کنید فرد دچار آسیب ستون فقرات شده است، مگر اینکه خلاف آن ثابت شود.
۱. اگر مصدوم بیهوش است یا از درد در ناحیه پشت و گردن شکایت دارد، یا دست و پایش حس ندارد، او را به هیچ وجه تکان ندهید.
۲. تثبیتِ سر و گردن: اگر مجبورید بالای سر مصدوم بمانید، دو طرف سر او را با دستان خود یا با قرار دادن کیف، لباسهای مچاله شده یا سنگریزه در دو طرف گردن ثابت کنید تا سر او به چپ و راست نچرخد. گردن باید در راستای بدن باقی بماند.
۳. روشِ «تنه درختی» (Log Roll): اگر به دلیل خطر انفجار یا آتش، مجبور به جابهجایی هستید، هرگز دست یا پای فرد را نکشید. باید با کمک حداقل ۳ نفر، بدن فرد را مانند یک قطعه چوبِ صاف و یکپارچه، بدونِ خم شدن کمر یا چرخیدن گردن، به پهلو برگردانده و روی یک سطح صاف (مثل لنگه در یا تخته) قرار دهید.
۴. کلاه ایمنی را در نیاورید: اگر مصدوم موتورسوار است یا کلاه ایمنی دارد، به هیچ عنوان سعی نکنید کلاه را از سرش در بیاورید؛ این کار فشار شدیدی به مهرههای گردن وارد میکند. اجازه دهید این کار توسط تکنسینهای اورژانس انجام شود.نکته حیاتی: در کمک به دیگران، گاهی «هیچ کاری نکردن» (و فقط ثابت نگه داشتن مصدوم) بزرگترین کمکی است که میتوانید برای حفظ آینده و سلامت آن فرد انجام دهید.