اطلاعیه آموزشی شماره ۴۰: «چرا نباید در نقاط مورد اصابت و حادثهدیده تجمع کنیم؟»
در زمان وقوع حوادث یا اصابتها، اولین واکنش طبیعی ممکن است کنجکاوی باشد، اما تجمع در این نقاط میتواند خطر را چندین برابر کند. با رعایت این نکات، شما بخشی از فرآیند نجات خواهید بود:
۱. خطر ثانویه، جدیتر از حادثه اول: در بسیاری از موارد، احتمال وقوع انفجار دوم، ریزش آوارِ سست شده یا آتشسوزیهای پنهان وجود دارد. حضور در محل، شما را در معرض این خطرات پیشبینی نشده قرار میدهد.
۲. باز کردن «مسیر طلایی» برای امدادگران: هر ثانیه برای نجات یک مصدوم حیاتی است. تجمع افراد و خودروها باعث ایجاد ترافیک و سد معبر میشود و مانع رسیدن بهموقع آمبولانسها و خودروهای آتشنشانی به محل حادثه میگردد.
۳. استنشاق ذرات سمی و آلاینده: نقاط مورد اصابت اغلب آلوده به گرد و غبار شیمیایی، دود ناشی از احتراق و ذرات معلق خطرناک هستند. حضور در این نقاط بدون تجهیزات ایمنی، آسیبهای جدی به سیستم تنفسی شما وارد میکند.
۴. پرهیز از فیلمبرداری و عکسبرداری: تجمع برای ثبت تصویر نهتنها مانع امدادرسانی است، بلکه باعث ایجاد اضطراب در خانوادههای آسیبدیده و شایعهپراکن در فضای مجازی میشود. بهجای دوربین، مسیر را برای امدادگران باز کنید.
۵. خطر ریزش سازههای مجاور: موج انفجار یا اصابت میتواند ساختمانهای اطراف را لرزان و ناپایدار کند. حتی اگر ساختمانی ظاهراً سالم باشد، احتمال ریزش ناگهانی قطعات نما یا شیشه وجود دارد.
۶. مراقب سلامت روان کودکان باشید: مشاهده صحنههای حادثه و خرابیها اثرات مخربی بر روحیه کودکان دارد. آنها را از محل حادثه دور نگه دارید و محیطی آرام برایشان فراهم کنید.
۷. کسب اخبار از مراجع رسمی: بهجای حضور میدانی برای کسب خبر، اطلاعات دقیق را از رسانههای معتبر و خبرگزاریهای رسمی دنبال کنید تا دچار سردرگمی و شایعات نشوید.
