در لحظه انفجار، چشمها به دلیل ساختار بسیار حساس خود، به ۴ روش ممکن است آسیب ببینند:
۱. سیلیِ موج انفجار (آسیب اولیه): حتی اگر هیچ چیزی به چشم برخورد نکند، فشار ناشی از انفجار میتواند باعث پارگی کره چشم، خونریزی داخلی یا جدا شدن پرده شبکیه شود.
۲. بارانِ ترکشها (آسیب ثانویه): پرتاب ذرات شیشه، سیمان یا فلز. این ذرات ممکن است فقط روی سطح چشم خراش بیندازند یا متأسفانه به داخل کره چشم نفوذ کنند.
۳. سوختگیهای حرارتی و شیمیایی:- فلاش انفجار: نور و گرمای شدید لحظهای که میتواند شبکیه را بسوزاند.- غبارهای سمی: گرد و غبار ناشی از تخریب بتن «قلیایی» است و مثل اسید میتواند بافت شفاف چشم را ذوب کند.
۴. تجمع نانو-ذرات: غبارهای میکرونی سمی که زیر پلک میروند و باعث التهاب شدید و عفونتهای خطرناک میشوند.